Mevsim kış,
Havanın rengi gri,
Toprak soğuk,
Çocuklar üşüyor…

Çaresizliğin adıdır bir çocuğun ellerinde soğuğu hissetmek; kışın acımasızlığını bir yetimin gözlerinde görmek.

Onlar; her üşüdüğünde sıcak bir yuva düşlüyor. Cılız parmakları her titrediğinde,  yakacak bir şey arıyor Balkanların çetin soğuklarında. Uyuyamadıkları her soğuk gecede huzurla uyuyabileceği gecelerin hayalini kuruyorlar.

Çare; üşüyen minicik yürekleri avucunun arasına alıp ısıtmaktır. Ateş olmaktır, bahar olmaktır, sıcacık bir yuva olmaktır soğuk gecelerine.

Kış, onlar için eziyet olmasın artık. Kışın güzelliklerini anlatsın onlarda birbirlerine. Kış, yağmurdan sonra toprak kokusu olsun. Neşe içinde kartopu oynamak olsun. Üşüyerek eve gelince ateşin başında ısınmanın tadı olsun. Dumanı üstünde tüten bir kap aş olsun.

Bizlere vereceğiniz destekler ile Balkan coğrafyasına umut olmak istiyoruz. Uzakları yakın etmek, bir olmak, birlik olmak istiyoruz. Paylaşmayı, iyiliği, merhameti, sıcaklığı Balkanlara taşımak istiyoruz.

Bu kış ve her zaman tüm hedefimiz daha fazla çocuğu ısıtmak, anlayabilmek… Umutla bekleyen gönüllere kıvılcım, yüreklere umut olabilmek.

HAYDİ! UZATIN ELİNİZİ…

Karanlık gecelerine güneş doğsun.

Üşümüş bedenler sıcağa doysun.

BİR ATEŞ YAKALIM…

Etrafına otursun minik bedenler. Uzatsınlar ufacık parmaklarını ve gülümsesinler.

Kışın dondurucu soğuğuna rağmen bir gülüş ısıtsın içimizi.

BİZ ONLARI ISITALIM,ONLARIN MUTLULUĞU İSE BİZİ…

BİZ ONLARI ISITALIM,
ONLARIN MUTLULUĞU İSE BİZİ…

Bir Şeyleri Değiştirebilmek İçin Vaktimiz Varken…

YETİM GİYDİR
PELET BAĞIŞLA